یک عکس

من اینو از طرف درخت توی عکست می نویسم:

در پسِ این همه سال دوری
کلبه ی کوچکی است
تنها به اندازه ی مرگِ یک نفر
که در آن خاطره ای گنگ
از بودنِ کسی
به تو خوش آمد خواهد گفت

به سراغ ام خواهی آمد؟

“علیرضا روح نواز”

این حرف هم که عکس خووبیه دیگه گفتن نداره، شما “بای دیفالت” این حرفو روو “کامنت”ها، ضمیمه کن