یک عکس

ای کاش فیلتر نمی ذاشتی یا زاشتی، نمی دونم با کدوم املا D:

تو هم برای او همیشه دست نیافتنی بودی
حتی وقتی به تو نزدیک بود
او تو را دوست داشت اما نه به این خاطر . . . .
.
.
.
.
“می خواهم بگویم . . . . اما نمی توانم ولی سعی می کنم و می گویم:
دوستت ندارم، ولی همیشه در فکر و خیال تو هستم.

دوستت ندارم، ولی به خاطر تو بیشتر اوقات اشک می ریزم.

دوستت ندارم، در حالی که تمام ذرات وجودم تو را می خواهند و از پس تو می آیند.

به زبان حال می گویم:

دوستت ندارم، در حالی که تمام ذرات وجودم به حرفهای من می خندند.

اعتراف می کنم:

دوستت ندارم، ولی لذت می برم از خشمت، از غرورت، از نگاهت، از قدرت و گریزت.
….
اکنون اعتراف می کنم که:

دوستت دارم چون… تو دوستم نداری…”

البته اینها از زبان من نبود بلکه از زبان سوم شخص مفرد از نوع مونث بود…. یه وقت اشتباهی برای دوستان امر مشتبه نشود خدای ناکرده، آنوقت یه چیزهایی فکر کنند خدای ناکرده (;

از بخت یاری ماست که آنچه می خواهیم یا بدست نمی آید یا ازدست می دهیم…